തശഹ്ഹുദും തഅവ്വുദും സൂറ ഫാത്തിഹയും പാരായണം ചെയ്തതിന് ശേഷം ഖലീഫാ തിരുമനസ്സ് ഹദ്റത്ത് മിർസാ മസ്‌റൂർ അഹ്‌മദ്‌(അയ്യദഹുല്ലാഹ്) പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഹംറാഉൽ അസദ് യുദ്ധത്തെ കുറിച്ച് പരാമർശിച്ച് വരുകയായിരുന്നു. ഇതിനെ കുറിച്ച് ഹദ്റത്ത് മിർസാ ബശീർ അഹ്‌മദ്‌(റ) എഴുതുന്നു:

“മദീനയിലെ ആ രാത്രി വളരെ ഭയാനകരമായ ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു, എന്തെന്നാല്‍ ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഖുറൈശികൾ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ മക്കയിലേക്ക് പോയെങ്കിലും അവർ പൊടുന്നനെ തിരികെ വന്ന് മദീനയെ ആക്രമിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ മദീനയിൽ പലയിടങ്ങളിലും, പ്രത്യേകമായി നബിതിരുമേനി(സ)യുടെ വീടിന് സഹാബാക്കൾ കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാത നമസ്കാരത്തിന് മുൻപ് തന്നെ ഖുറൈശികൾ തിരികെ വന്ന് മദീനയെ ആക്രമിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന അനുമാനം അസ്ഥാനത്തായിരുന്നില്ല എന്ന് തെളിഞ്ഞു. മദീനയിൽ നിന്ന് കുറച്ചു മൈൽ അകലെ ഖുറൈശികൾ തമ്പടിച്ചിരിക്കുകയാണെന്നും ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിലെ ഈ വിജയത്തെ മുതലെടുത്ത് കൊണ്ട് എന്ത് കൊണ്ട് മദീനയെ ആക്രമിച്ചുകൂടാ എന്ന കാര്യത്തെ കുറിച്ച് മക്കാ നേതാക്കൾക്കിടയിൽ ചൂടുപിടിച്ച ചർച്ച നടക്കുകയാണെന്നുമുള്ള വിവരം പ്രഭാത നമസ്കാരത്തിന് മുൻപ് തന്നെ നബിതിരുമേനി(സ)ക്ക് ലഭിച്ചു. മക്കാ നേതാക്കൾ പരസ്പരം പഴി ചാരുന്നുണ്ടായിരുന്നു, നിങ്ങൾക്ക് മുഹമ്മദ്(സ)നെ കൊല്ലാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, മുസ്‌ലിം സ്ത്രീകളെ അടിമകളാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അവരുടെ സ്വത്തുക്കൾ പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവർക്ക് മേൽ മേൽക്കോയ്മ നേടിയതിന് ശേഷവും അവരെ പൂർണമായി നശിപ്പിക്കാതെ അവരെ പോകാൻ അനുവദിച്ച് വീണ്ടും ശക്തി വീണ്ടെടുക്കാൻ അവർക്ക് അവസരം നൽകുകയാണ് നിങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല, നമുക്ക് മദീനയിലേക്ക് പോയി മുസ്‌ലിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും വേരോടെ പിഴുതെറിയാം എന്നെല്ലാം ചിലർ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇതിന് മറുപടിയായി ചിലർ ഇപ്രകാരം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു: ഇപ്പോൾ നമുക്ക് വിജയം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് തന്നെ ഒരു ഭാഗ്യമായി കരുതി മക്കയിലേക്ക് തിരികെ പോകാം. അല്ലാത്തപക്ഷം ഇപ്പോൾ ലഭിച്ച സൗഭാഗ്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും നമ്മുടെ വിജയം പരാജയമായി പരിണമിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ മദീനയെ ആക്രമിക്കുകയാണെങ്കിൽ മുസ്‌ലിങ്ങൾ തങ്ങളുടെ എല്ലാ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് പോരാടുന്നതാണ്. ഉഹുദിൽ പങ്കെടുക്കാത്തവരും നമുക്കെതിരിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും.

അവസാനം മദീനയെ ആക്രമിക്കാൻ ആവേശം പൂണ്ടവരുടെ അഭിപ്രായം പ്രബലപ്പെടുകയും ഖുറൈശികൾ മദീനയെ ആക്രമിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയും ചെയ്തു. നബിതിരുമേനി(സ)ക്ക് ഈ വിവരം ലഭിച്ചതും അദ്ദേഹം മുസ്‌ലിങ്ങളോട് ഉടനെ തന്നെ തയ്യാറാകാൻ കൽപിച്ചു. അതോടൊപ്പം ഉഹുദിൽ പങ്കെടുക്കാത്തവർ അല്ലാതെ മറ്റാരും ഈ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടതില്ല എന്നും നിർദേശം നൽകി. ഉഹുദിൽ പങ്കെടുത്ത ഭൂരിപക്ഷം സഹാബികൾക്കും പരിക്കേറ്റിരുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ മുറിവുകൾ വെച്ച് കെട്ടി തങ്ങളുടെ യജമാനന്‍റെ കൂടെ പോകാൻ തയ്യാറായി. മുസ്‌ലിങ്ങൾ ഒരു വിജയിച്ച സൈന്യം പരാജയപ്പെട്ട സൈന്യത്തെ പിന്തുടരാൻ പോകുന്നത് പോലെ സന്തോഷത്തോടെയും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുമാണ് പുറപ്പെട്ടത്. എട്ടു മൈലുകൾ യാത്ര ചെയ്തതിന് ശേഷം നബിതരുമേനി(സ)യും സംഘവും ഹംറാഉൽ അസദിൽ എത്തി. അവിടെ രണ്ട് മുസ്‌ലിങ്ങളുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു പേരെയും നബിതിരുമേനി(സ) ഖുറൈശികളുടെ നീക്കങ്ങൾ അറിയാൻ വേണ്ടി അയച്ചതായിരുന്നു. അവസരം ലഭിച്ചതും ഖുറൈശികൾ അവരെ വധിച്ചു കളഞ്ഞു. നബിതിരുമേനി(സ) ഒരേ ഖബറിൽ രണ്ടുപേരെയും മറവു ചെയ്യാൻ നിർദേശിച്ചു. അപ്പോൾ പ്രദോഷമായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നബിതിരുമേനി(സ) അവിടെ തന്നെ തമ്പടിച്ച് ആ സ്ഥലത്ത് പല ഇടങ്ങളിലായി തീ കത്തിക്കാൻ നിർദേശിച്ചു. അങ്ങനെ ഏകദേശം 500 തീകുണ്ഡങ്ങൾ ഹംറാഉൽ അസദ് മൈതാനത്ത് കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുന്ന ആരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഭീതി ജനിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു അത്. ആ സമയത്ത് ഖുസാഅ ഗോത്രത്തിലെ നേതാവ് മഅ്ബദ് നബിതിരുമേനി(സ)യെ സന്ദർശിക്കാൻ വന്നു. ഉഹുദിൽ ശഹീദായവരെ കുറിച്ച് അയാൾ തന്‍റെ അനുശോചനം അറിയിച്ചു. അതിനടുത്ത ദിവസം അയാൾ റൗഹാ എന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ ഖുറൈശി സൈന്യം തമ്പടിച്ചതായി കണ്ടു. മഅ്ബദ് അബൂസുഫിയാനെ കണ്ട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.

‘നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്.? ഹംറാഉൽ അസദിൽ വെച്ച് മുസ്‌ലിം സൈന്യത്തെ കണ്ടിട്ടാണ് ഞാൻ വരുന്നത്. ഇത്രയും ഭീതിജനകമായ ഒരു സൈന്യത്തെ ഞാൻ ഇന്ന് വരെ കണ്ടിട്ടില്ല. ഉഹുദിലേറ്റ പരാജയത്തിന് പകരം ചോദിക്കാൻ അവർ ആവേശഭരിതരായി നിൽക്കുകയാണ്. അവരുടെ നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവർ നിങ്ങളെ ദഹിപ്പിച്ച് ചാരമാക്കി കളയുന്നതാണ്.’

അബൂസുഫിയാനും സംഘവും മഅ്ബിദിന്‍റെ ഈ വിവരണം കേട്ട് ഭയന്ന് വിറക്കുകയും മദീനയെ കടന്നാക്രമിക്കാനുള്ള തങ്ങളുടെ തീരുമാനം ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. അവർ മക്കയിലേക്ക് അതിവേഗം തിരിച്ചു. ഖുറൈശി സൈന്യം മക്കയിലേക്ക് തിരികെ പോയെന്ന വിവരം ലഭിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ദൈവത്തിന് നന്ദി പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘അവിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവാണ് ഭയം നിറച്ചത്.’

ഇതിന് ശേഷം നബിതിരുമേനി(സ) ഹംറാഉൽ അസദിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസങ്ങൾ കൂടി തങ്ങി. അങ്ങനെ അഞ്ചു ദിവസത്തെ ഇടവേളക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹം മദീനയിൽ തിരിച്ചെത്തി. ഈ യാത്രയിൽ രണ്ട് പേരെ തടവുകാരായി പിടിച്ചു. ഒരാൾ മുസ്‌ലിങ്ങളെ വഞ്ചിച്ചവനും രണ്ടാമത്തെയാൾ ഖുറൈശി ചാരനുമായിരുന്നു. യുദ്ധനിയമങ്ങൾ പ്രകാരം അവർ വധശിക്ഷക്ക് അർഹരായിരുന്നു. നബിതിരുമേനി(സ)യുടെ കൽപന പ്രകാരം അവർ രണ്ടുപേരും വധിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിൽ ഒരാൾ അബു ഉസ്സ എന്ന മക്കയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കവിയായിരുന്നു. ഇയാളെ ബദ്ർ ദിവസം തടവുകാരാനായി പിടിച്ചിരുന്നു. അന്ന് നബിതിരുമേനി(സ) ഇയാളിൽ നിന്ന് ഒരു മോചനദ്രവ്യവും വാങ്ങാതെ , ഇയാൾ മുസ്‌ലീങ്ങൾക്കെതിരിൽ ഇനിയൊരിക്കലും യുദ്ധം ചെയ്യില്ല എന്ന ഉറപ്പിന് മേൽ വിട്ടയക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇയാൾ മുസ്‌ലിങ്ങളെ വഞ്ചിച്ച് മുസ്‌ലിങ്ങൾക്കെതിരിൽ യുദ്ധം ചെയ്തു എന്ന് മാത്രമല്ല തന്‍റെ കവിതകളിലൂടെ ശത്രുക്കളെ മുസ്‌ലീങ്ങൾക്കെതിരിൽ പ്രകോപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരുവന്‍റെ വഞ്ചന മുസ്‌ലിങ്ങൾക്ക് അപായകരമാണ് എന്നതിനാൽ അയാൾ രണ്ടാം തവണയും തടവുകാരനായി പിടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അയാളെ വധിക്കാൻ നബിതിരുമേനി(സ) ഉത്തരവിട്ടു. അബു ഉസ്സ വീണ്ടും മാപ്പപേക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് തന്‍റെ മോചനത്തിന് വേണ്ടി സംസാരിച്ചു. എന്നാൽ നബിതിരുമേനി(സ) ‘ഒരു വിശ്വാസിക്ക് ഒരേ മാളത്തിൽ നിന്ന് രണ്ടു തവണ കടിയേൽക്കില്ല’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അയാളുടെ മാപ്പപേക്ഷ തള്ളി.

രണ്ടാമത്തെ തടവുകാരൻ മുആവിയ ബിൻ മുഗീറ ആയിരുന്നു. ഇയാൾ ഹദ്റത്ത് ഉസ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ(റ)ന്‍റെ ബന്ധു ആയിരുന്നെങ്കിലും ഇസ്‌ലാമിന്‍റെ കടുത്ത ശത്രുവായിരുന്നു. ഉഹുദ് യുദ്ധത്തിന് ശേഷം ഇയാൾ മദീനയുടെ സമീപ പ്രദേശങ്ങളിൽ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സഹാബാക്കൾ ഇയാളെ പിടിച്ച് നബിതിരുമേനി(സ) യുടെ സവിധത്തിൽ ഹാജരാക്കി. ഹദ്റത്ത് ഉസ്മാൻ(റ) അയാൾക്ക് വേണ്ടി ശിപാര്‍ശ ചെയ്യുകയും മൂന്ന് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ മദീന വിട്ടു പൊയ്ക്കൊള്ളാം എന്ന നിബന്ധനയിൻ മേൽ അയാളെ വെറുതെ വിടുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ഈ കാലാവധി കഴിഞ്ഞതിന് ശേഷവും അയാൾ രഹസ്യമായി മദീനയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നത് കാണാനിടയായി. അങ്ങനെ അയാളും വധിക്കപ്പെട്ടു.

ഇയാളുടെ ലക്ഷ്യമെന്തായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ മദീനയിൽ രഹസ്യമായി കഴിയുകയും, താക്കീത് നൽകിയതിന് ശേഷവും അനുവദിക്കപ്പെട്ട ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞും അയാൾ മദീനയിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എങ്കിൽ അയാൾക്ക് അപായകരമായ ഉദ്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തന്നെ വേണം കരുതാൻ. ഉഹുദിൽ നിന്ന് നബിതിരുമേനി(സ) സുരക്ഷിതനായി തിരിച്ചെത്തിയതിനാൽ അസൂയപൂണ്ട് മദീനയിലെ ജൂതൻമാരുടെയും ബഹുദൈവാരാധകരുടെയും സഹായത്തോടെ രഹസ്യമായി നബിതിരുമേനി(സ)യെ ആക്രമിക്കാൻ ഗൂഢാലോചന നടത്തിയിട്ടുണ്ടാകാം. എന്തായിരുന്നാലും സർവ്വശക്തനായ ദൈവം നബിതിരുമേനി(സ)യെ സംരക്ഷിച്ചു. അയാളുടെ ഉദ്ദേശം ലക്‌ഷ്യം കണ്ടതുമില്ല.” ^[1]