ഖലീഫാ തിരുമനസ്സ് പറയുന്നു, ഈ യാത്രക്കിടയിൽ തന്നെയാണ് വളരെ ഗുരുതരമായ അപവാദപ്രചാരണം നടന്നത്. ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)ക്കെതിരിൽ പ്രചരിച്ച അപവാദമാണത്. മുസ്‌ലിം സൈന്യം തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഒരു സ്ഥലത്ത് തമ്പടിച്ചു. പോകാനുള്ള സമയമായപ്പോൾ ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) പ്രാഥമിക കൃത്യത്തിനായി പോയി. മുസ്‌ലിം സൈന്യത്തിന്‍റെ അടുത്തേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, തന്‍റെ മാല നഷ്ടപ്പെട്ടതായി അവർ മനസ്സിലാക്കി,  അത് അന്വേഷിക്കാനായി തിരികെ പോയി. ഇതിനിടയിൽ, ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) പല്ലക്കിൽ ഉണ്ടെന്ന് കരുതി ചിലർ അതെടുത്ത് ഒട്ടകത്തിന് മുകളിൽ വെച്ചു. ആയിശ(റ)ക്ക് ഭാരം നന്നേകുറവായിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ അസ്സാന്നിദ്ധ്യം അവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല. ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) അവരുടെ മാല കണ്ടെത്തി തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴേക്കും മുസ്‌ലിം യാത്രാസംഘം പുറപ്പെട്ടിരുന്നു. പല്ലക്കിൽ താനില്ല എന്നറിഞ്ഞ് അവർ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് അവർ കരുതി. കാത്തിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന് അവർ മയങ്ങിപ്പോയി. സൈന്യം വല്ലതും മറന്നുവച്ചു പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവയെടുക്കാനും, ആരെങ്കിലും കൂട്ടംതെറ്റിപ്പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവരെ സഹായിക്കാനും ഒരാളെ നിയോഗിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട സഫ്‌വാനുബ്‌നു മുഅത്വൽ(റ) എന്ന സ്വഹാബി അതുവഴി വന്നു. അദ്ദേഹം ഹദ്റത്ത് ആഇശ(റ) ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ട് പറഞ്ഞു: ‘ഇന്നാ ലില്ലാഹി വ ഇന്നാ ഇലൈഹി റാജിഊൻ’ അതായത് ‘തീര്‍ച്ചയായും ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്‍റെതാണ്, അവനിലേക്ക് തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ മടക്കവും’. ഇത് ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)യെ ഉണര്‍ത്തി. ഇരുവരും പരസ്പരം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഹദ്റത്ത് സഫ്‌വാൻ(റ) ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)യെ തന്‍റെ ഒട്ടകപ്പുറത്ത് കയറ്റിയതിന് ശേഷം അതിന്‍റെ മുന്നിലൂടെ നടന്നു. ഒടുവിൽ, ഉച്ചയോടെ അവർ മുസ്‌ലിം യാത്രാസംഘത്തിന്‍റെ അടുത്തെത്തി.

ഖലീഫാ തിരുമനസ്സ് പറയുന്നു, പിന്നീട് ഈ സംഭവത്തെ കുറിച്ച് കിംവദന്തികൾ പ്രചരിപ്പിച്ചതിന് ഉത്തരവാദി അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ ഉബയ്യിബ്‌നു അബീ സുലൂൽ ആയിരുന്നു. മദീനയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) ഒരു മാസത്തോളം രോഗബാധിതയായി. തല്‍ഫലമായി, ആളുകൾ എന്താണ് പറയുന്നതെന്ന് അവര്‍ക്ക് അറിവില്ലായിരുന്നു. തിരുനബി(സ) തന്നോട് അത്ര ഇടപഴകുന്നില്ല എന്നത് മാത്രമാണ് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അദ്ദേഹം വന്ന് അവരുടെ സുഖവിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് പോകുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) ഉമ്മുമിസ്തയുടെ കൂടെ പ്രാഥമിക കൃത്യത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. ഈ സമയത്താണ് ഉമ്മുമിസ്ത, ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)യെ കുറിച്ച് പ്രചരിക്കുന്ന വ്യാജവാര്‍ത്തകൾ അവരെ അറിയിച്ചത്.

ഈ വാര്‍ത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)യുടെ അസുഖം മൂര്‍ച്ചിച്ചു. അടുത്ത പ്രാവശ്യം തിരുനബി(സ) ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)യെ സന്ദര്‍ശിച്ചപ്പോൾ തന്‍റെ മാതാപിതാക്കളെ കാണാൻ അനുവാദം ചോദിച്ചു. ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) തന്‍റെ മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നപ്പോൾ, തന്നെക്കുറിച്ച് കിംവദന്തികൾ പ്രചരിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ശരിയാണെന്ന് ബോധ്യമായി. അവർ രാത്രി മുഴുവനും കരയുകയുണ്ടായി.

ഖലീഫാ തിരുമനസ്സ് പറയുന്നു, നബി(സ) ഹദ്റത്ത് അലി(റ), ഹദ്റത്ത് ഉസാമ(റ) എന്നിവരുമായി ഈ വിഷയത്തിൽ ചര്‍ച്ച നടത്തി. താൻ ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ)യെ ഏറ്റവും വലിയ ആദരവോടെ കാണുന്നുവെന്നും കിംവദന്തികളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെന്നും, അതിനാൽ തിരുനബി(സ) അവരെ ഒഴിവാക്കരുതെന്നുമുള്ള അഭിപ്രായമാണ് ഹദ്റത്ത് ഉസാമ(റ) മുന്നോട്ട് വച്ചത്. ഹദ്റത്ത് അലി(റ) ഹദ്റത്ത് ആയിശയുടെ കൂടെയുള്ള സേവകരിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ  മനസ്സിലാക്കാണമെന്നാണ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. തിരുനബി(സ) ബരീറ എന്ന സേവകയോട് ഹദ്റത്ത് ആയിശയുടെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. ഹദ്റത്ത് ആയിശയിൽ താൻ ഒരു തെറ്റും കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു.

തിരുനബി(സ) തന്‍റെ പത്‌നി ഹദ്റത്ത് സൈനബ്(റ)യോട് ഈ വിഷയത്തിൽ അഭിപ്രായം ചോദിച്ചു,  ഹദ്റത്ത് ആയിശയെ കുറിച്ച് തനിക്ക് നല്ല കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ പറയാനുള്ളൂ എന്ന് അവരും പറഞ്ഞു.

ഹദ്റത്ത് സഫ്‌വാൻ(റ) യുടെ സ്വഭാവവും അദ്ദേഹം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി, അദ്ദേഹത്തിൽ നന്മ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് തിരുനബി(സ) സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

ഇതിനിടയിൽ, ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) പറയുന്നു, അവര്‍ക്ക് കരച്ചിൽ നിര്‍ത്താൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല, അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ കൂടെ നിന്നു. അവർ ഈ അവസ്ഥയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ കിംവദന്തി പരന്നതിന് ശേഷം ആദ്യമായി നബി(സ) അവരുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവരുടെ അരികിൽ ഇരുന്നത്. കിംവദന്തികൾ താൻ കേട്ടിട്ടുണ്ടെന്നും ആയിശ(റ) നിരപരാധിയാണെങ്കിൽ അല്ലാഹു അവരെ കുറ്റവിമുക്തയാക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, കിംവദന്തികൾ ശരിയാണെങ്കിൽ, അല്ലാഹുവിനോട് പാപമോചനം തേടേണ്ടതാണ്, തന്‍റെ തെറ്റ് അംഗീകരിക്കുകയും പശ്ചാത്തപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ, ആ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. അതോടെ ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) കരച്ചിൽ നിര്‍ത്തി, മാതാപിതാക്കളോട് പ്രതികരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്ന് അവര്‍ക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഇതിനെ തുടര്‍ന്ന്ഹദ്റത്ത് ആയിശ(റ) തന്നെ സംസാരിക്കുകയും കിംവദന്തികളെക്കുറിച്ച് തനിക്ക് അറിയാമെന്നും ആളുകൾ തന്നെ സംശയിക്കുന്നുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു. താൻ നിരപരാധിയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആളുകൾ വിശ്വസിക്കില്ലെന്നും അവർ പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ താൻ തെറ്റ് സമ്മതിച്ചാൽ ആളുകൾ വിശ്വസിക്കുന്നതാണ്. ഹദ്റത്ത് യൂസുഫ് (അ) പറഞ്ഞതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും തനിക്ക് പറയാനില്ലെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു, അതായത്

‘അതിനാൽ സുന്ദരോദാത്തമായ ക്ഷമയാണ് എനിക്ക് ഉത്തമം. നിങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതിനെതിരെ സഹായം തേടപ്പെടേണ്ടവൻ അല്ലാഹുവത്രെ’. (12:19)