പ്രവാചകന്റെ (സ)പരമമായ ലാളിത്യവും മിതത്വവും

ഒരിക്കൽ രണ്ട് പെൺമക്കളുമായി സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു സ്ത്രീ ഹസ്റത് ആയിഷ (റ)യുടെ അടുക്കൽ ചെന്നപ്പോൾ, ആ ഭവനത്തിൽ ആകെ ഒരു ഈത്തപ്പഴം മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഹസ്റത് ആയിഷ (റ) ആ ഈത്തപ്പഴം ആ സ്ത്രീക്ക് നൽകുകയും, ആ മാതാവ് അത് രണ്ടായി പകുത്ത് തന്റെ പെൺമക്കൾക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തു. ഹദ്റത്ത് ആയിഷ (റ) ഇതേക്കുറിച്ച് നബിതിരുമേനി (സ)യോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ട് പെൺമക്കളുണ്ടാവുകയും അവരെ നന്നായി വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ദൈവം സ്വർഗ്ഗം വിധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി. ചുരുക്കത്തിൽ വിശപ്പിന്റെ സമയങ്ങളിൽ നബിതിരുമേനി (സ) ഒരിക്കലും പരാതി പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. യഥാർത്ഥത്തിൽ, വിശപ്പിന്റെ ഘട്ടങ്ങളിൽ പരാതി പറയാതിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് ലോകത്തിലെ സകല അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കും അർഹനായിത്തീരുന്നത്. കാരണം അവർ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ നാഥനിൽ പൂർണ്ണ സംതൃപ്തരായി വർത്തിക്കുന്നു.

ഹദ്റത്ത് മിർസാ ബഷീറുദ്ദീൻ മഹ്മൂദ് അഹ്‌മദ് (റ) എഴുതുന്നു:

‘ഭക്ഷണപാനീയങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ നബി തിരുമേനി(സ) പരമമായ ലാളിത്യമാണ് പുലർത്തിയിരുന്നത്. വേണ്ടത്ര പാകം ചെയ്യപ്പെടാത്തതോ രുചിയില്ലാത്തതോ ആയ ആഹാരത്തെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും അസംതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. അത് കഴിക്കുവാൻ സാധിക്കുമെങ്കിൽ, അത് തയ്യാറാക്കിയ വ്യക്തിയുടെ മനസ്സ് വേദനിക്കരുത് എന്ന് കരുതി അവിടുന്ന് അത് ഭക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു വിഭവം തീർത്തും അപ്രാപ്യമാണെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് അത് കഴിക്കാതെ മൗനം പാലിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. ഒരുക്കത്തിലും അതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. ഭക്ഷണത്തിനു മുന്നിൽ ഇരുന്നാൽ ആ മഹാത്മാവ്, മുന്നിലുള്ള ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ആഹാരത്തോട് അവജ്ഞ കാണിക്കുകയോ അത് നിസ്സാരവൽക്കരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് താൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്ന് അവിടുന്ന് പറയുമായിരുന്നു. എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷ്യവസ്തു അദ്ദേഹത്തിന് സമർപ്പിച്ചാൽ അത് അവിടെയുള്ളവരുമായി എപ്പോഴും പങ്കുവെക്കുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ആരോ അദ്ദേഹത്തിന് കുറച്ച് ഈത്തപ്പഴം സമർപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം ചുറ്റും നോക്കി സന്നിഹിതരുടെ എണ്ണം തിട്ടപ്പെടുത്തി ഓരോരുത്തർക്കും ഏഴ് വീതം തുല്യമായി പങ്കുവെച്ചു. യവം (ബാർലി) കൊണ്ടുള്ള റൊട്ടി പോലും നബിതിരുമേനി വയറുനിറയെ കഴിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് അബിൂഹുറൈറ (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു.

ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം ഒരു വഴിയിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോൾ ചില ആളുകൾ ചുട്ട ആട്ടിൻകുട്ടിയുടെ ചുറ്റും കൂടി വിരുന്ന് ആസ്വദിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അവർ നബിതിരുമേനിയെ(സ) കണ്ടപ്പോൾ തങ്ങളോടൊപ്പം ചേരാൻ ക്ഷണിച്ചുവെങ്കിലും ആ മഹാത്മാവ് അത് നിരസിച്ചു. ചുട്ട ഇറച്ചിയോട് അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമില്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് കഴിക്കാൻ ആവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണമില്ലാത്ത പാവപ്പെട്ട ആളുകൾ കാണാൻ ഇടയുള്ള തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് ഇരുന്ന് ആളുകൾ വിരുന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണ്. മറ്റ് സന്ദർഭങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ചുട്ട ഇറച്ചി കഴിച്ചിരുന്നതായി നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തന്റെ മരണം വരെ നബിതിരുമേനി തുടർച്ചയായി മൂന്ന് ദിവസം വയറുനിറയെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് ആയിഷ (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു.’ (Introduction to the Study of the Holy Qur’an, pp. 226-227)

നമ്മളിൽ നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഭാഗ്യം ലഭിച്ചവർ, ദരിദ്രരെയും നിരാലംബരെയും സ്മരിക്കുകയും അവർക്കുവേണ്ടി ദാനധർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ഖലീഫ തിരുമനസ്സ് (അബി) ഉണർത്തി.

മക്ക വിജയദിവസം നബിതിരുമേനി (സ) വിശപ്പോടെ ഉമ്മു ഹാനി (റ)യുടെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചു. തന്റെ പക്കൽ കുറച്ച് ഉണങ്ങിയ റൊട്ടി മാത്രമേയുള്ളൂവെന്നും അത് നബിതിരുമേനി (സ)ക്ക് നൽകാൻ മടിയുണ്ടെന്നും അവർ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കൊണ്ടുവരുവാൻ അവിടുന്ന് നിർബന്ധപൂർവ്വം ആവശ്യപ്പെട്ടു. കറിയായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ സുർക്കയല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അത് കൊണ്ടുവരാൻ പറയുകയും ആ ഉണങ്ങിയ റൊട്ടി സുർക്കയോടൊപ്പം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു. സുർക്ക ഏറ്റവും മികച്ച കറിയാണെന്നും ഏതൊരു ഭവനത്തിൽ സുർക്കയുണ്ടോ ആ ഭവനം അനുഗ്രഹീതമാണെന്നും നബി തിരുമേനി (സ) അരുൾ ചെയ്തു. അത് പ്രവാചകന്മാരുടെ കറിയാണെന്നും അവിടുന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു.

ഒരിക്കൽ അല്ലാഹുവിൻറെ പ്രവാചകൻ ഭക്ഷിച്ചിരുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കാൻ ഒരാൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. നബി തിരുമേനി(സ)യുടെ ഭക്ഷണം എത്രത്തോളം ലളിതമായിരുന്നു എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അത് തയ്യാറാക്കിയാൽ അയാൾക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെടുകയില്ലെന്നും മറുപടി ലഭിച്ചു. എങ്കിലും അയാൾ നിർബന്ധിച്ചതനുസരിച്ച് ബാർലി പൊടിച്ച് ഒലീവ് എണ്ണയും കുറച്ച് സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും ചേർത്ത് നൽകി. ഇതായിരുന്നു ആ മഹാത്മാവ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടതും ഇടയ്ക്കിടെ കഴിച്ചിരുന്നതുമായ ഭക്ഷണം.