അഹ്‌മദിയ്യ മുസ്ലിം ജമാഅത്തിന്റെ രണ്ടാം ഖലീഫ ഹദ്റത് മിർസാ ബശീറുദ്ദീൻ മഹ്‌മൂദ് അഹ്‌മദ് (റ) -ന്റെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് നബിതിരുമേനി ﷺ അനുഭവിച്ച കഷ്ടതകളെക്കുറിച്ച് ഹുസൂർ തിരുമനസ്സ് വിവരിച്ചു. ചന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അവിശ്വാസികൾ അവിടുത്തെ ആക്രമിക്കുമായിരുന്നു. വീട്ടിലേക്ക് കല്ലുകളും മാലിന്യങ്ങളും വലിച്ചെറിയുമായിരുന്നു. നമസ്കാരത്തിനിടയിൽ അവിടുത്തെ മേൽ ഒട്ടകത്തിന്റെ കുടൽമാലകൾ ഇടുമായിരുന്നു. ഏകദൈവ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് പിന്മാറാത്തതിനാൽ അവിടുത്തേക്ക് ഒരു വലിയ പാറയ്ക്ക് പിന്നിൽ ഒളിച്ചുനിന്ന് നമസ്കരിക്കേണ്ട സാഹചര്യം വരെയുണ്ടായി. എങ്കിലും മനുഷ്യകുലത്തോടുള്ള തന്റെ ദയയും കാരുണ്യവും കുറയ്ക്കാൻ അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും തയ്യാറായില്ല.

ഹദ്റത്ത് മിർസാ ബശീർ അഹ്‌മദ് (റ) തന്റെ ‘സീറത്തു ഖാതമുന്നബിയ്യീൻ’ (നബിതിരുമേനി ﷺ യുടെ ജീവിതവും സ്വഭാവവും) എന്ന പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയ കാര്യങ്ങൾ ഹുസൂർ തിരുമനസ്സ് ഇപ്രകാരം ഉദ്ധരിച്ചു:

​”(മക്കയിലെ സാമൂഹിക) ബഹിഷ്കരണം നീങ്ങുകയും നബിതിരുമേനി ﷺ യുടെ സഞ്ചാരത്തിന് ഒരു പരിധി വരെ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ത്വാഇഫ് സന്ദർശിക്കാനും അവിടുത്തെ ജനങ്ങളെ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാനും അവിടുന്ന് തീരുമാനിച്ചു. മക്കയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം നാല്പത് മൈൽ തെക്ക്-കിഴക്കായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രശസ്തമായ സ്ഥലമാണ് ത്വാഇഫ്. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ബനൂ തഖീഫ് ഗോത്രത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമായിരുന്നു അത്. കഅബയുടെ പ്രത്യേകത മാറ്റിനിർത്തിയാൽ, മക്കയ്ക്ക് തുല്യമായ പ്രാധാന്യമുള്ള നഗരമായാണ് ത്വാഇഫ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഒട്ടേറെ പ്രമുഖരും സ്വാധീനശക്തിയുള്ളവരും സമ്പന്നരുമായ ആളുകൾ അവിടെ വസിച്ചിരുന്നു. മക്കക്കാർ പോലും ത്വാഇഫിന്റെ ഈ പ്രാധാന്യത്തെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് മക്കക്കാർ തന്നെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞത്:

​’എന്തുകൊണ്ടാണ് അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഖുർആൻ മക്കയിലെയോ ത്വാഇഫിലെയോ ഏതെങ്കിലും ഒരു വലിയ മനുഷ്യന് അവതരിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാതിരുന്നത്?'”

അങ്ങനെ നുബുവ്വത്തിന്റെ പത്താം വർഷം നബിതിരുമേനി ﷺ ത്വാഇഫിലേക്ക് പോയി. അവിടെ പത്ത് ദിവസം താമസിച്ച് പ്രമുഖരെ കണ്ട് സംസാരിച്ചെങ്കിലും അവർ അവിടുത്തെ പരിഹസിക്കുകയും നഗരത്തിലെ വികൃതികളെ അവിടുത്തെ പിന്നാലെ വിടുകയും ചെയ്തു. ഏകദേശം മൂന്ന് മൈലോളം അവർ അവിടുത്തെ കല്ലെറിയുകയും തെറിവിളിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടുത്തെ ശരീരം രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു. ഒടുവിൽ ഉത്ബ ബിൻ റബീഅയുടെ തോട്ടത്തിൽ അവിടുന്ന് അഭയം തേടി. അവിടെ വച്ച് അവിടുന്ന് അല്ലാഹുവിനോട് ഇപ്രകാരം ദുആ ചെയ്തു:

“എന്റെ രക്ഷിതാവേ, എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിലെ എന്റെ കഴിവുകേടിനെക്കുറിച്ചും ഞാൻ നിന്നോട് പരാതിപ്പെടുന്നു. നീ ഏറ്റവും കരുണയുള്ളവനാണ്, ദുർബലരുടെ സംരക്ഷകനാണ് നീ. നീ എന്റെ രക്ഷിതാവാണ്…”

ത്വാഇഫിൽ നിന്ന് മടങ്ങി വരുമ്പോൾ മലകളുടെ മാലാഖ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും നബിതിരുമേനി ﷺ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആ രണ്ട് മലകൾക്കിടയിൽ വെച്ച് അവിടുത്തെ പീഡിപ്പിച്ച ജനതയെ തകർക്കാമെന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ നബിതിരുമേനി ﷺ അത് നിരസിച്ചു. അവരുടെ സന്തതിപരമ്പരകളിൽ നിന്ന് ഏകദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നവർ ജനിക്കുമെന്ന് താൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണ് അവിടുന്ന് മറുപടി നൽകിയത്.

നബിതിരുമേനി ﷺ യുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ തൗഹീദ് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാനാണ് ചിലവഴിച്ചത്. തന്റെ മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പോലും തന്റെ ശവകുടീരത്തെ വിഗ്രഹമാക്കരുതെന്ന് അവിടുന്ന് ഉപദേശിച്ചു. നബിതിരുമേനി ﷺ യുടെ ജനനത്തിന് മുമ്പ് പിതാവും കുട്ടിക്കാലത്ത് മാതാവും മരിക്കാൻ ഇടയായത് പോലും അവിടുത്തെ ജീവിതം അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വത്തിന് നേരിട്ടുള്ള സംരക്ഷണത്തിലാണെന്ന് ലോകത്തിന് കാണിച്ചു കൊടുക്കാനായിരുന്നു എന്ന് ഖലീഫ സാനീ (റ) വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്

നബിതിരുമേനി ﷺ മക്കയിലെ ചന്തകളിൽ പോയി “ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ് എന്ന് പറയുക, നിങ്ങൾ വിജയിക്കും” എന്ന് പ്രസംഗിക്കുമായിരുന്നു. ആരും അത് സ്വീകരിക്കാത്തപ്പോഴും അവിടുന്ന് തളരാതെ തന്റെ ദൗത്യം തുടർന്നു. വിശ്വാസികൾ നേരിട്ട പീഡനങ്ങളും ഹുദൂർ വിവരിച്ചു; പ്രത്യേകിച്ച് ഹദ്റത് ബിലാൽ (റ) കത്തുന്ന മണലിൽ കിടത്തപ്പെട്ടപ്പോഴും “അഹദ്, അഹദ്” (ദൈവം ഏകനാണ്) എന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.