ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, യഅ്ജൂജ് മഅ്ജൂജ് ശക്തികൾ ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുക മാത്രമല്ല, നിർഭാഗ്യവശാൽ മുസ്ലിം ലോകത്ത് പോലും ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലുമായിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് നബി തിരുമേനി (സ) കൊണ്ടുവന്ന അതേ ഏകദൈവ സന്ദേശത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനായി അല്ലാഹു വാഗ്ദത്ത മസീഹ്(അ) അവർകളെ നിയോഗിച്ചത്. നാം യഥാർത്ഥമായും ദൃഢമായും ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ അഹ്മദികളായ നമുക്ക് വാഗ്ദത്ത മസീഹ്(അ) അവർകളോടുള്ള ബൈഅത്തിനോട് (അനുസരണ പ്രതിജ്ഞ) നീതി പുലർത്താൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.

മാർച്ച് 23 വാഗ്ദത്ത മസീഹ്(അ) ദിനമായി ആചരിക്കപ്പെടുന്നു. വാഗ്ദത്ത മസീഹ്(അ) അവർകളുടെ യഥാർത്ഥ അനുയായികളാകാൻ നാം കേവലം അനുസ്മരണ പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, മറിച്ച് അദ്ദേഹം ഏത് ലക്ഷ്യത്തിനായാണോ വന്നത്—അതായത് നമ്മുടെ വീടുകളിലും സമൂഹങ്ങളിലും ലോകമെമ്പാടും ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം സ്ഥാപിക്കുകയും അത് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത്—നാം നിറവേറ്റേണ്ടതുണ്ട്. മുസ്ലിംകൾക്ക് വാഗ്ദത്ത മസീഹിനെ(അ) തിരിച്ചറിയാനും അതിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം സ്വീകരിക്കാനും, യഅ്ജൂജ് മഅ്ജൂജ് എന്ന ദജ്ജാലി ശക്തികളെ തകർക്കാനും അല്ലാഹു തൗഫീഖ് നൽകട്ടെ.

നബി തിരുമേനി (സ) ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്:

“അത്യുന്നതനും അനുഗൃഹീതനുമായ അല്ലാഹു അരുൾ ചെയ്തു: ‘ഓ ആദമിൻ്റെ പുത്രാ! നീ എന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും എന്നിൽ പ്രതീക്ഷയർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നിടത്തോളം കാലം, നിന്നിൽ നിന്ന് എന്തുതന്നെ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ നിനക്ക് പൊറുത്തുതരുന്നതാണ്; എനിക്കതിൽ യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല. ഓ ആദമിൻ്റെ പുത്രാ! നിൻ്റെ പാപങ്ങൾ ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങൾക്ക് സമാനമായാലും, പിന്നീട് നീ എന്നോട് മാപ്പപേക്ഷിച്ചാൽ ഞാൻ നിനക്ക് മാപ്പുനൽകുന്നതാണ്; എനിക്കതിൽ യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല. ഓ ആദമിൻ്റെ പുത്രാ! ഭൂമിയോളം വലിപ്പമുള്ള പാപങ്ങളുമായി നീ എൻ്റെ അടുക്കൽ വരികയും, എന്നാൽ എന്നിൽ ഒന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കാതെ (ശിർക്ക് ചെയ്യാതെ) നീ എന്നെ കണ്ടുമുട്ടുകയും ചെയ്താൽ, അത്രത്തോളം തന്നെ പാപമോചനവുമായി ഞാൻ നിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നതാണ്.'”

വാഗ്ദത്ത മസീഹ് (അ) ഇപ്രകാരം എഴുതുന്നു:
‘നബി തിരുമേനി (സ) (സ) യുടെ അധ്യാപനമനുസരിച്ച്, താഴെ പറയുന്ന പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നു:
“അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനില്ല, മുഹമ്മദ് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലുമാണ്.”’

ഇതൊരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്, ആരെങ്കിലും അല്ലാഹു ഏകനാണെന്നും അവന് പങ്കുകാരില്ലെന്നും വിശ്വസിക്കുകയും, മുഹമ്മദ് മുസ്തഫ (സ) ആ സർവ്വശക്തനായ ഏകദൈവത്താൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, ആ വിശ്വാസത്തിൽ അദ്ദേഹം മരിക്കുകയാണെങ്കിൽ നിസ്സംശയം അദ്ദേഹം മോക്ഷം (രക്ഷ) പ്രാപിക്കുന്നതാണ്.

ആരുടെയും ആത്മഹത്യയിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിന് കീഴിൽ ഒരിടത്തും മോക്ഷം ലഭിക്കുകയില്ല; അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നവനേക്കാൾ വലിയ ഭ്രാന്തൻ മറ്റാരുമില്ല. എന്നാൽ അല്ലാഹു ഏകനാണെന്നും അവന് പങ്കുകാരില്ലെന്നും വിശ്വസിക്കുന്നതും, വഴിപിഴച്ച ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാനായി തന്റെ വലിയ കാരുണ്യത്താൽ മുഹമ്മദ് മുസ്തഫ (സ) എന്ന ദൂതനെ അയച്ച അത്യധികം ദയാലുവാണ് അവൻ എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതുമാണ് യഥാർത്ഥ സിദ്ധാന്തം. ഈ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിലൂടെ ആത്മാവിന്റെ ഇരുൾ നീങ്ങുകയും അഹംഭാവത്തിന് പകരം തൗഹീദ് (ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം) ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒടുവിൽ, ഏകത്വത്തിന്റെ ശക്തമായ തരംഗങ്ങൾ ഹൃദയത്തിലാകെ വ്യാപിക്കുകയും ഈ ലോകത്ത് തന്നെ ഒരു സ്വർഗീയ ജീവിതം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വെളിച്ചം വരുമ്പോൾ ഇരുട്ട് അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് പോലെ, ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ (അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവവുമില്ല) എന്നതിന്റെ പ്രകാശപൂർണമായ പ്രതിഫലനം ഒരു ഹൃദയത്തിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, അഹംഭാവത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വികാരങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നു.”

അഹംഭാവത്തിന്റെ വികാരങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങുന്നതാണ് പാപത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്ന ഒരാളെയാണ് പാപി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ‘ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്’ (അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റൊരു ദൈവവുമില്ല) എന്ന വാക്യത്തിന് അറബി ഭാഷാശാസ്ത്രപരമായ വിവിധ അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്. അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടവനോ, സ്നേഹിക്കപ്പെടേണ്ടവനോ, ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ടവനോ അല്ലെങ്കിൽ അനുസരിക്കപ്പെടേണ്ടവനോ ആയി മറ്റാരുമില്ല എന്നതാണ് ഇതിന്റെ സാരം.”

പാപത്തിന്റെ യഥാർഥ ഉറവിടത്തിന് തികച്ചും വിപരീതമാണ് ഈ സങ്കല്പം എന്നത് വ്യക്തമാണല്ലോ. ഒരാൾ തന്റെ ഹൃദയശുദ്ധിയോടെ ഈ അർത്ഥം മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അതിന് വിരുദ്ധമായ ചിന്തകൾ സ്വാഭാവികമായും ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടും; കാരണം വിപരീത സ്വഭാവമുള്ള രണ്ട് കാര്യങ്ങൾക്ക് ഒരേസമയം ഒരിടത്ത് നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല. അഹംഭാവത്തിന്റെ വികാരങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്ന ആ അവസ്ഥയെയാണ് യഥാർത്ഥ പരിശുദ്ധിയെന്നും പുണ്യമെന്നും വിളിക്കുന്നത്.

വിശ്വാസ പ്രമാണത്തിന്റെ (കലിമയുടെ) രണ്ടാം ഭാഗമായ ‘ദൈവദൂതനിൽ വിശ്വസിക്കുക’ എന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, ദൈവവചനത്തിലും വിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. താൻ ദൈവത്തിന്റെ അനുസരണയുള്ള ദാസനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് സമ്മതിക്കുന്ന ഒരാൾ ദൈവകല്പനകളിലും വിശ്വസിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. ആ കല്പനകൾ എത്തിച്ചുതന്ന ദൂതനിൽ വിശ്വസിക്കാതെ ദൈവകല്പനകളിൽ വിശ്വസിക്കുക എന്നത് സാധ്യവുമല്ല. ഇതാണ് വിശ്വാസ പ്രമാണത്തിന്റെ (കലിമയുടെ) യഥാർത്ഥ അർത്ഥം.”
(എസൻസ് ഓഫ് ഇസ്‌ലാം, വാല്യം 2, പേജ് 289-291).

നബി തിരുമേനി (സ) പ്രഭാതത്തിൽ ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്: ‘ഇസ്‌ലാം എന്ന സ്വാഭാവിക മതത്തിലും, ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിലും, നമ്മുടെ പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ ദർശനത്തിലും, ബഹുദൈവാരാധകനല്ലാത്ത നേർവഴിയിലായിരുന്ന (ഹനീഫ്) നമ്മുടെ പിതാവ് ഇബ്രാഹിം നബിയുടെ മാർഗ്ഗത്തിലും ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ട് നാം പ്രഭാതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു.’

നബി തിരുമേനി (സ) ജീവിതത്തിലെ ഓരോ സന്ദർഭങ്ങളിലും ചൊല്ലാറുണ്ടായിരുന്ന നിരവധി പ്രാർത്ഥനകളിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണിത്. ദൈവത്തെക്കുറിച്ചും അവന്റെ ഏകത്വത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്ന നിരന്തരമായ ജാഗ്രതയുടെ വ്യക്തമായ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ. ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വം പ്രായോഗികമായി കാണിച്ചുകൊടുക്കാനും അത് പഠിപ്പിക്കാനുമുള്ള ഒരു അവസരവും അദ്ദേഹം പാഴാക്കിയിരുന്നില്ല. നബി തിരുമേനി (സ)യുടെ ശത്രുക്കളും വിമർശകർ പോലും അദ്ദേഹം ദൈവഭക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു എന്ന് അംഗീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. അദ്ദേഹത്തെ വിമർശിച്ചിരുന്ന ഒരു ഫ്രഞ്ച് ചരിത്രകാരൻ പോലും, നബിതിരുമേനിയുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം കണ്ടതുപോലെയുള്ള ദൈവഭക്തി മറ്റെവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി.

ദൈവത്തിന്റെ ഏകത്വത്തോടുള്ള ഈ അചഞ്ചലമായ സമർപ്പണമാണ് നബി തിരുമേനി (സ)യെ ഒരു പൂർണ്ണ മനുഷ്യനായി മാറ്റിയത്. ലോകമെമ്പാടും ‘ദൈവം ഏകനാണ്’ എന്ന ഒരേയൊരു സന്ദേശം സ്ഥാപിക്കാനും പഠിപ്പിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്.

മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് നബി തിരുമേനി (സ) തന്റെ അനുയായികൾക്ക് നൽകിയ അവസാന സന്ദേശം പോലും തന്നെ ഒരു ആരാധനാപാത്രമാക്കരുതെന്നായിരുന്നു. മുൻകാല മതവിശ്വാസികൾ അവരുടെ പ്രവാചകന്മാരുടെ കാര്യത്തിൽ ചെയ്തതുപോലെ ദൈവത്തിൽ പങ്കുചേർക്കരുതെന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. തന്നെ ആരാധിക്കുന്നത് തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ലെന്നും, മറിച്ച് ആരെങ്കിലും തന്നെ ആരാധനാപാത്രമാക്കിയാൽ തന്റെ ആത്മാവ് അവർക്ക് ശാപമേകുമെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തന്റെ അവസാന വാക്കുകളിൽ പോലും ദൈവത്തിൽ പങ്കുചേർക്കുന്ന (ശിർക്ക്) യാതൊരു പ്രവണതയും ഉണ്ടാകരുതെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അത്രയധികം നിർബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.

നബി തിരുമേനി (സ) പഠിപ്പിച്ചുതന്ന ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഏകത്വം (തൗഹീദ്) മനസ്സിലാക്കാൻ നമ്മെ വഴിനയിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ സച്ചരിതനായ ദാസനെ (വാഗ്ദത്ത മസീഹ്) സ്വീകരിച്ചവർ എന്ന നിലയിൽ, ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഏകത്വം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ കടമയാണ്. അതിനായി അല്ലാഹു നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കട്ടെ.